خیلی ها پاسخ تلفن را نمی دهند و نمی دانم بازداشت شده اند و یا تلفن را خاموش کرده اند

خیلی ها را دیده ام که در جریان اعتراضات کتک خورده اند و برخی را که در این راه شهید شدند.

فضای جامعه امنیتی است روزهای اول از این کابوس خواب نداشتم اما این روزها دیگر  چندان ناراحت نیستم

چرا که هر جوانی که می بینم می دانم که مانند من به تغییر فکر می کند.

می بینم که اعتراض ایرانیان به نقض حقوقشان امروز خبر اول تمام رسانه های دنیاست و همه دنیا نگاه می کند که ما چگونه ایستاده ایم.

می بینم که حق شهروندی امروز بحث همه خانواده هاست.

می بینم که "درد " زخمی که از استبداد خوردیم و "هدف " آزادی امروز میان صدها هزار نفر از مردم کشورم "مشترک است.

و من به این همدردی و هم هدفی امید بسته ام

"اندکی صبر، سحر نزدیک است"
از سال 77 به بعد من هیچ وقت به اندازه امروز به نزدیکی سحر ایمان نیاورده بودم