در نتیجه دلایلی اینچنین است که نتایج طرحی که از سال 81 کلید خورده است پس از گذشت 7 سال با ابهامات زیاد به امضا می رسد و حتی مسوولان ایرانی نیز فقط از جنبه تبلیغاتی به آن می نگرند و تا کنون هیچ اقدام اجرایی و مطالعاتی جهت کمک به ایجاد این خط انجام نداده اند.

ببخشید این آخری یک کم هم سانسور داشت که انجام شد

 پی نوشت:

رفته بودیم دیدن خانواده زندانیان سیاسی، یکی از مسائلی که ذهن سپهر پسر شیطون شهاب طباطبایی را مشغول کرده بود این بود که وقتی محمد عطریانفر رو تو خونه و با زیر پیراهن و شلوارک بازداشت کرده اند اگر موقع آزادی همینطور تو خیابون ولش کنند چه کار خواهد کرد؟

یه سوال دیگرش هم این بود که چرا ماموران امنیتی هنگام بازرسی منزل در میان وسایل و نمادهای سبز رنگی که مربوط و نامربوط برده اند یک مجسمه زرافه را که گردنبندی سبز داشت از قلم انداخته اند.

خیلی ها پاسخ تلفن را نمی دهند و نمی دانم بازداشت شده اند و یا تلفن را خاموش کرده اند

خیلی ها را دیده ام که در جریان اعتراضات کتک خورده اند و برخی را که در این راه شهید شدند.

فضای جامعه امنیتی است روزهای اول از این کابوس خواب نداشتم اما این روزها دیگر  چندان ناراحت نیستم

چرا که هر جوانی که می بینم می دانم که مانند من به تغییر فکر می کند.

می بینم که اعتراض ایرانیان به نقض حقوقشان امروز خبر اول تمام رسانه های دنیاست و همه دنیا نگاه می کند که ما چگونه ایستاده ایم.

می بینم که حق شهروندی امروز بحث همه خانواده هاست.

می بینم که "درد " زخمی که از استبداد خوردیم و "هدف " آزادی امروز میان صدها هزار نفر از مردم کشورم "مشترک است.

و من به این همدردی و هم هدفی امید بسته ام

"اندکی صبر، سحر نزدیک است"
از سال 77 به بعد من هیچ وقت به اندازه امروز به نزدیکی سحر ایمان نیاورده بودم